6.1 Borgen van solvabiliteit

De solvabiliteit van Woonbedrijf is een indicator voor de mate waarin we op de langere termijn in staat zijn om aan onze financiële verplichtingen te voldoen. De solvabiliteit wordt gemeten door het aandeel eigen vermogen uit te drukken in een percentage van het totaal geïnvesteerde vermogen, ofwel het balanstotaal. In de jaarrekening 2016 (en vergelijkende cijfers in 2015) is de waarderingsgrondslag voor het vastgoed in exploitatie gewijzigd naar marktwaarde verhuurde staat (was: bedrijfswaarde). Dit leidt tot een sterke toename van de boekwaarde van het vastgoed in exploitatie en daarmee tot een sterke stijging van het eigen vermogen. De solvabiliteit van Woonbedrijf laat daarmee in vergelijking met de waardering tegen bedrijfswaarde een sterke stijging zien van het solvabiliteitspercentage.

Het eigen vermogen moet een minimale omvang hebben om toekomstige macro-economische en overige risico’s te kunnen opvangen, zonder dat de financiële continuïteit in gevaar komt. Woonbedrijf maakt jaarlijks een scenarioanalyse op basis van een zogenaamde Monte Carlo-simulatie. Dit geeft een indicatie van de minimale omvang van het eigen vermogen.

Hierbij wordt op basis van de meerjarenbegroting van Woonbedrijf een macro-economische simulatie gemaakt voor een periode van vijf jaar vooruit. Het verwachte eigen vermogen ultimo 2021 is, op basis van de gemaakte simulatie en op basis van waardering tegen marktwaarde verhuurde staat, ruim 80% en voldoet hiermee ruimschoots aan de minimaal te stellen omvang van het eigen vermogen. De conclusie is dat de omvang van het eigen vermogen ruim voldoende is om toekomstige macro-economische en overige risico’s te kunnen opvangen.